Centric connect.engage.succeed

Reis jij binnenkort ook op mierenzuur of solar fuel?

Geschreven door Tristan Koch - 14 december 2017

Tristan Koch
De helft van de nieuw verkochte auto’s op de weg is een zakelijke leaseauto. De impact die werkgevers kunnen maken op een duurzame samenleving is dan ook groot. Gelukkig ontstaan er steeds meer initiatieven om werkgevers te helpen bij het vergroenen van het wagenpark of om hun vraag naar schonere alternatieven concreet inzichtelijk te maken.

Binnen mijn mooie werkgebied Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen is er een duidelijke tweedeling te maken tussen enerzijds de maatschappelijke bijdrage van een onderneming via eigen producten en diensten en anderzijds alle activiteiten die de kernactiviteiten ondersteunen, ook wel de periferie genoemd. Voor dienstverleners komen bovengenoemde zaken soms dicht bij elkaar. Waar een producent het grote verschil kan maken door de eigen producten onder de loep te nemen, zal een dienstverlener snel concluderen dat de grootste impact bij de klant of in de periferie te vinden is.

Inmiddels zien we om ons heen dat de initiatieven binnen de periferie als paddenstoelen uit de grond schieten. Wie heeft er immers geen gezondheidsprogramma voor medewerkers, duurzaam ingekochte energie of een energie-efficiënt kantoor? Wanneer we de impact gaan wegen, de circulaire economie in acht nemen en daarbij naar het gebruik van fossiele grondstoffen kijken, zal de gemiddelde dienstverlener snel uitkomen bij mobiliteit als grootste oorzaak van vervuiling.

Voor medewerkers is er momenteel een ruime keus aan mobiliteitsvormen: eigen auto, fiets, trein, deelauto, leaseauto etc. Combinaties zijn uiteraard niet uitgesloten. De keuze beperkt zich al snel wanneer we naar specifieke functies (bijvoorbeeld accountmanagers) gaan kijken en/of als we te maken hebben met vervoer buiten de randstad. Na het verdwijnen van arbeidsvoorwaardelijke leaseauto’s en waar mogelijk de overstap naar alternatieve vormen van vervoer ten opzichte van de auto, houden we echter nog een aardige groep zakelijke rijders in Nederland over. Hier moeten we iets mee.

Met de enorme aandacht die alternatieve brandstoffen en elektrische auto’s momenteel krijgen kan ik me voorstellen dat u door de bomen het bos niet meer ziet. Ik zal een poging doen om de huidige situatie te schetsen. Ik realiseer me dat ik daarmee geen recht doe aan alle afzonderlijke initiatieven en technologieën.

Allereerst, de fossiele brandstof. ik mag wel zeggen dat we hiermee de strijd niet gaan winnen, hoe efficiënt een voertuig ook uit de NEDC/WLTP-test komt. In 2050 moet volgens het Parijs akkoord de uitstoot van personenvervoer nul gram CO2 zijn. Dat betekent concreet dat we omstreeks 2032 moeten stoppen met de verkoop van auto’s op fossiele brandstof. Rond 2050 zijn we dan in staat om samen de laatste dagelijks gebruikte fossiele auto uit te zwaaien. Goed om te beseffen is dat de restwaarde van auto’s met een verbrandingsmotor hoogstwaarschijnlijk eerder zal dalen, met een snellere transitie tot gevolg.

Ruwweg houden we twee alternatieven voor verbrandingsmotoren over die beiden over een elektromotor beschikken, een technologie die al ruim 100 jaar bestaat. De eerste variant kent een accu. Initieel zal dit een lithium Ion accu zijn en later een zogenoemde solid state accu met een hogere capaciteit en laadsnelheid. De tweede variant zal beschikken over een tank die we met vloeistof kunnen vullen.

De meest genoemde technologie is echter die van waterstof. Voor de aanbieders van fossiele brandstof een uitkomst: het is op kleine schaal te produceren, mits er voldoende energie aanwezig is en het netwerk hiervoor is al aanwezig. Wereldwijd zijn we als maatschappij bijzonder goed in staat om olie te verspreiden naar alle tankstations. Tegenover deze positieve eigenschappen voor de industrie staan hoge kosten, de vluchtigheid van de waterstof zelf, de grote hoeveelheid benodigde energie en in het verlengde daarvan de energie-inefficiëntie. De oprichters van de Hydrogen Council schatten dat ze maximaal 3.000 waterstof tankstations kunnen plaatsen tot en met 2025. Hiermee zouden twee miljoen auto’s voorzien kunnen worden van waterstof, een druppel op een bijna letterlijk gloeiende plaat.

Ik noem nog twee alternatieve mogelijkheden die in ontwikkeling zijn. Dicht bij huis, in Eindhoven, wordt door studenten onderzoek gedaan naar mierenzuur. Na een proof of concept vorig jaar op kleine schaal zagen we dit jaar al een bus van VDL rijdend op dit mierenzuur. Het grote voordeel ten opzichte van waterstof is dat het niet onder grote druk opgeslagen hoeft te worden. Bij de uitstoot komt wel CO2 kijken, echter die uitstoot is even groot als benodigd is voor de productie.

Verder van huis heeft ondernemer Bill Gates een investeringsfonds opgericht wat bedoeld is om disruptieve technologieën te ontwikkelen die we nodig hebben in de energietransitie. Eén van de ondersteunde onderzoeken vindt plaats bij de California Institute for Technology waar ze zich richten op een alternatieve energiedrager onder de werknaam Solar Fuel. Er wordt onderzocht hoe we beter kunnen worden in fotosynthese dan dat planten dat kunnen. Een bijzondere technologie die we goed kunnen gebruiken, is het niet in het wegvervoer dan wel voor de luchtvaart en de maritieme sector.

Concluderend verwacht ik niet dat de huidige elektrische auto’s het eindstation zijn in vervoer. Met solid state accu’s, mierenzuur en wellicht zonnevloeistof zijn er voldoende technologieën in ontwikkeling om duurzaam persoonlijke vervoer mogelijk te maken.

Op het moment van schrijven kondigt SpaceX aan dat ze stedentrips per raket kunnen verzorgen met een reistijd van maximaal 60 minuten. Een vlucht van Londen naar New York zou 30 minuten duren. Iets wat gisteren nog als sciencefiction klonk, is nu binnen handbereik. Des te meer reden om niet enkel vast te houden aan bestaande technologieën bij voorspellingen van benodigde maatregelen om duurzaamheidsdoelstellingen te behalen.

Deze blog verscheen eerder als column in het TGTHR magazine van november 2017.

Tristan Koch is als Sustainability Officer verantwoordelijk voor duurzaamheid binnen Centric, van milieumanagement tot arbeidsparticipatie.

     
Schrijf een reactie
  • Captcha image
  • Verzenden