Centric connect.engage.succeed

Een ezel stoot zich geen tweemaal aan dezelfde steen… toch?

Geschreven door Marco Sombroek - 10 maart 2017

Marco Sombroek
Dinsdag 17 januari van dit jaar reed ik langs een donker Amsterdam. Een bijzonder gezicht. Waar de skyline normaal gesproken volledig verlicht is, zag je nu alleen lange witte strepen van de straatverlichting (die het gek genoeg wel deed).

Mijn gedachten dwaalden af naar eerdere stroomstoringen, zoals die op 27 maart 2015, die ook in de regio Amsterdam plaatsvond. Hoe zou het nu met de getroffen bedrijven gaan? Zijn de wegbezuinigde generators teruggekeerd? Is de netwerkapparatuur nu wel aangesloten op de noodstroomvoorziening? Zijn daarvan de configuratie-instellingen opgeslagen? Zijn de batterijen van de UPS-en tijdig vervangen, zodat de computers netjes worden afgeschakeld? En werken de systemen dit keer na een uitwijk wel, omdat de harde paden zijn vervangen?

Ik weet het, een nieuw intranet of applicatie is veel sexyer om over te communiceren dan een goedwerkende noodprocedure. Zo vaak gebeurt het tenslotte niet dat er een stroomstoring optreedt in Nederland. Maar misschien ligt daar wel het probleem. Het wordt als normaal beschouwd dat alles het altijd doet. Bovendien; bij een vlekkeloos werkende nood- en uitwijkprocedure blijft het bedrijf gedurende een stroomstoring gewoon functioneren. De kans is dus groot dat mensen een stroomstoring niet eens opmerken. Het regent geen complimenten bij de verantwoordelijke afdeling. Business as usual. Als het volledige bedrijf plat ligt daarentegen…

Wanneer een bedrijf wordt getroffen door een calamiteit, wordt tijdens crisisberaad vaak in kaart gebracht wat er fout is gegaan. Meestal gevolgd door de opmerking dat dit nooit meer mag gebeuren. Vervolgens worden er acties uitgezet om aanpassingen door te voeren. De quick-wins worden snel doorgevoerd. De lastige of kostbare wijzigingen nemen naarmate de tijd verstrijkt vaak in prioriteit af. Zo kan het zijn dat bedrijven op 17 januari hinder ondervonden van de stroomstoring als gevolg van problemen die al bekend waren in 2015.

Ondanks alle problemen hebben de meeste bedrijven wel iets in huis wat lijkt op een noodprocedure. Voor het opstellen hiervan is vanuit een zakelijke behoefte vaak geld gereserveerd. Met veel goede bedoelingen en zorgvuldig geplande strategieën is een Disaster Recovery Plan of Standard Operating Procedure opgesteld. Idealiter worden deze opgestelde nood- en uitwijkprocedures ieder jaar getest. Maar waar BHV’ers regelmatig op training gaan en ontruimingsoefeningen houden en hulpdiensten gezamenlijke calamiteitenoefeningen doen, lijkt er in de steeds belangrijker wordende ICT geen noodzaak te zijn om calamiteitenoefeningen te houden. En dat is een probleem. Noodprocedures die langer dan twee jaar niet zijn geüpdatet, blijken namelijk zo goed als waardeloos. Vaak staan er verouderde hardware of contactpersonen in, waardoor de noodprocedure onnodige vertraging kan oplopen.

Het is dus zaak dat de nood- en uitwijkprocedure regelmatig wordt getest. En na de test moet de procedure geëvalueerd en – waar nodig – verbeterd worden. Kortom, de nood- en uitwijkprocedure moet onderdeel worden van het change-proces, zodat wijzigingen worden bijgehouden.

Na ongeveer tien kilometer in het donker reed ik richting Moordrecht, de gouden gloed van huizen en bedrijven tegemoet. Hopelijk blijven de bedrijven in Amsterdam – en de rest van Nederland – voorlopig vrij van storingen. En zo niet, dan hebben ze hun lesje wel geleerd, toch?

Marco Sombroek is Craft Expert van Team Cloud binnen Craft, hét groeiprogramma voor IT'ers (powered by Centric). Wil je zijn blog volgen? Schrijf je in voor de Craft-update.

Tags:Cloud

       
Schrijf een reactie
  • Captcha image